Gry hazardowe

Uzależnienie od hazardu jak i inne nałogi jest chorobą, która nigdy nie ma swego końca, pacjent nigdy nie będzie całkowicie wyleczony, jedyne co można to powstrzymać chorobę.

Podobnie jak w przypadku innych nałogów - tutaj także najważniejszym krokiem do zrozumienia uzależnienia od hazardu jest zaakceptowanie tego faktu przez samego hazardzistę. Jeśli uzależniony hazardzista nie będzie chciał przyjąć do świadomości swojej choroby to nie pomogą żadne tłumaczenia i prośby o leczenie ze strony najbliższych. Niestety dojście do takiego stanu trwa czasami całe lata i okupione jest cierpieniem nie tylko hazardzisty, ale i osób z jego otoczenia. Osoba uzależniona bardzo często musi upaść na samo dno, aby zrozumieć, że już jest u kresu wytrzymałości i jak bardzo zniszczyła swoje życie poprzez hazard. Przyjęcie podstawowego programu terapii musi zostać poprzedzone indywidualną konsultacją z terapeutą. W czasie takiej rozmowy podejmuje się decyzje o najlepszej formie leczenia, czy to na oddziale uzależnień, czy w poradni lub przychodni specjalizującej się w terapii uzależnień. Ta ostatnia forma organizuje dla pacjentów spotkania popołudniowe (dwa/trzy razy w tygodniu), na których reprezentowane są różne wykłady, następuje wymiana doświadczeń, czytanie prac tematycznych o kasynach, pokerze, ruletce, blackjacku i innych grach powodujących uzależnienia oraz trenowanie odpowiednich zachowań.

Paradoksalne jest, że spośród wszystkich grających w gry hazardowe ponad 90% graczy nie uzależnia się od samych gier lecz od ryzyka i “otoczki” jakie im towarzyszą, co jednak nie pomniejsza wagi problemu jakim jest uzależnienie od hazardu.

Właściwe zdiagnozowanie hazardzisty idzie w kierunku badania czy nie uległ on jeszcze innym nałogom oprócz hazardu, min. alkoholizmowi czy narkomanii. Nie ma także według terapeutów żadnych zastrzeżeń, aby osoby uzależnione włączać do grup innych uzależnień. Zarówno alkoholicy jak i hazardziści utożsamiają się z problemami swoich kolegów. Rozumieją ich utratę kontroli, obsesyjne myśli i koncentrację całego życia wokół uzależnienia. Oprócz tego ważne jest słuchanie zwierzeń o innych uzależnieniach co pozwala z innej strony spojrzeć na własne problemy. Przyczynia się do zachowania konieczności abstynencji i zmniejsza liczbę nawrotów na drogę czynnego nałogu. W niektórych przypadkach zakazane jest nawet oglądanie teleturniejów i gier w telewizji. Abstynencja od hazardu to nie tylko powstrzymanie się od samego grania, ale także od bycia widzem.